Największa wyspa Grecji położona jest na granicy Morza Kreteńskiego i Śródziemnego, stanowiąc najbardziej wysunięty na południe przyczółek Europy. Ma 250 km długości i 15 - 60 km szerokości. Liczy ponad 600 tys. mieszkańców i zajmuje powierzchnię ponad 8 tys. km2. Stolicą Krety oraz największym miastem na wyspie (około 100 tys. mieszkańców) jest Heraklion. To tylko moja próba przekazu tego miejsca, uroczego miejsc, gdzie spędziłam dwa udane tygodnie - pisze Anna Maria Sliwińska
fot. Anna Maria Śliwińska
Cztery duże pasma górskie sprawiają, że krajobraz tego miejsca jest niezwykle urozmaicony. U stóp gór rozciągają się żyzne niziny z gajami oliwnymi, winnicami i polami kukurydzianymi. Niziny przechodzą w płaskie równiny, skaliste wybrzeże i piaszczyste plaże. Kreta była centrum minojskiej cywilizacji. To tutaj spotkały się różne kultury, tutaj w 1941 roku toczyły się zacięte walki pomiędzy aliantami a niemieckim okupantem.
Wyspa dysponuje trzema portami lotniczymi , z czego dwa w Chani oraz Heraklionie, obsługują głównie turystyczny ruch międzynarodowy; jest bardzo dobrze skomunikowana. Prom, samolot, autobus, samochód, skuter... to wszystko mamy do dyspozycji. Na wyspie znajduje się wiele wypożyczalni samochodów, skuterów oraz rowerów. Te wszystkie formy transportu pozwalają na swobodne przemieszczanie się i tym samym zwiedzenie wyspy wzdłuż i wszerz.
Największymi miastami są Chania, Heraklion oraz Rethymno. Walutą obowiązującą jest euro. Pobyt na Krecie pozwala na kąpiel zarówno w Morzu Kreteńskim, z którym graniczy na północy jak i Libijskim, w południowej części wyspy.
Dzień upływa przy śpiewie cykad. Mieszkańcy bardzo spokojnie witają każdy nowy dzień. Z uwagi na wysokie temperatury, w godzinach 14-18.00, wprowadzono siestę i większość sklepów w tym czasie jest zamknięta. Potem życie zaczyna się toczyć na nowo. Można odnieść wrażenie, iż mieszkańcy jak i turyści wręcz odżywają wraz z zachodem słońca. Nastaje czas spotkań a tawerny, aż do późnych godzin tętnią życiem.
Popularne kierunki turystyczne to miasta i porty w Chani i Rethymnie, wąwóz Samaria, plaża Elafonisi, wyspa Gramvousa czy Spinalonga.
Drogi na Krecie
Wydaje się, że ta skalista i górzysta wyspa powinna być pozbawiona rozwiniętej sieci dróg. O ile w przypadku południowego wybrzeża jest to po części prawdziwe wyobrażenie, o tyle w przypadku północy nie ma nic bardziej mylnego. W tej części wyspy drogi asfaltowe umożliwiają dojazd do praktycznie wszystkich miejscowości oraz sporej liczby wiosek, czasem nawet do tych mikroskopijnych składające się dosłownie z kilku domostw. Odrębną kwestią jest stan nawierzchni oraz jej szerokość (z brakiem poboczy).
Przejazd większym samochodem może być trudny szczególnie w przypadku jazdy przez centra miejscowości, w których ścisła zabudowa sprawia, że nawet auto klasy kompaktowej może mieć problemy ze skrajnią. Dlatego jeśli chcesz dogłębnie eksplorować Kretę, nie obawiając się zbytnio o samochód, pojazd z najmniejszego segmentu A będzie dobrym wyborem. Oczywiście, o ile nie zależy Ci na szybkości podróżowania, gdyż górskie podjazdy będą czasem wyciskać z silnika siódme poty; ale w zasadzie wakacje nie powinny być czasem pośpiechu i ciągłego zerkania na zegarek.
Osobiści dwukrotnie korzystałam z małych kompaktow i nie miałam większych problemów ze zwiedzaniem Krety; zarówno Chevrolet, Matiz jak i Hyundai Atos sprawowały się świetnie.
Górskie drogi na Krecie wymagają od kierowcy pewnej ręki. Zdarzają się miejsca, gdzie droga wcina się w górskie zbocze, a jej granicę z jednej strony wyznacza pionowa ściana z osypującymi się skałami, a z drugiej strony przepaść opadająca stromym zboczem. W większości takich miejsc standardem są bariery energochłonne zabezpieczające pojazdy przed upadkiem, jednak są również miejsca, gdzie jedynymi środkami zabezpieczeń są ustawione gęsto betonowe słupki.
Drogi bez zabezpieczeń to już w tej chwili rzadkość, ale jeśli zdarzy się, że bardzo zboczycie z głównej drogi, wtedy musicie się liczyć z możliwością napotkania takich atrakcji. Kierowcy nie pozostaje wtedy nic innego, jak pełne skupienie się na kierowaniu pojazdem, a pasażer (o ile ma odpowiednio silne nerwy) może rozkoszować się widokami i krajobrazami.